پس بنابر آنچه به نظر مىرسد از اين ناحيه به اصل صحت عقد واحد اشكالى وارد نيست ، و عقد واحد در تمام فروضى كه مورد بحث بود قابل انحلال است و لذا صحيح است . بررسى صحت مهر حالا اگر دو زن را در عقد واحد كه وحدت آن يا با ايجاب يا با قبول على سبيل منع الخلو است ، به مهر واحد عقد كند ، حكم مهريه آنها چيست ؟ آيا صحيح است يا نيست ؟ و اگر صحيح باشد آيا مهر به طور مساوى تقسيم مىشود ؟ با اين كه چنانچه قبلًا گذشت در اصل مسأله صحت مهر مخالفى در بين اماميه نيست ، ولى بازهم مسأله قابل بحث است . زيرا حتى اگر اجماعى هم باشد ، معلوم نيست كه اين اجماع‌ها در اين طور موارد حجيت داشته باشد ، چون اينطور موارد از قبيل مسائل اصلى و مبتلا به نيست كه بگوييم چون مبتلا به بوده و معصومين عليهم السلام بر خلاف آن چيزى نفرموده‌اند ، مورد امضا و قبول بوده است و با تقرير معصوم عليه السلام صحت آن فتوا اثبات شود . امثال مسأله جارى از قبيل مسائل نادره است كه احياناً و به ندرت اتفاق مىافتد و عدم حكم به خلاف از طرف معصومين عليهم السلام دليل بر مورد قبول بودن آن و تقرير حكم مجمع عليه نمىباشد ، و مقدماتى مانند « لو كان لبان » در مسائل نادر الوقوع حاصل نيست . پس در مسأله صحت ، جاى بحث و تبادل نظر وجود دارد . اشكال به صحت مهر : برخى قائل به بطلان مهريه شده‌اند چون مقدار مهريه هر يك از زنان معلوم نيست ، و اين كه بعد تقسيم شده و سهم هر يك مشخص مىشود نيز فايده‌اى ندارد زيرا علم بعدى ، معاملات را تصحيح نمىكند ، اينكه اول چيزى غررى و مجهول باشد و بعداً معلوم شود ، براى صحت كفايت نمىكند . مرحوم محقق كركى در جامع المقاصد در پاسخ به اشكال فوق مىگويد كه مهر اشكالى ندارد ، زيرا مقدار سهم هر كس با ادنى تأمل معلوم مىشود و چنين